ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΣΕ ΜΙΚΡΗ ΗΛΙΚΙΑ

ΑΘΛΗΤΙΣΜΌΣ ΣΕ ΜΙΚΡΉ ΗΛΙΚΊΑ

Σε μικρή ηλικία τα παιδιά ξεκινούν τον αθλητισμό σαν παιχνίδι, αυτό οξύνει τη δημιουργικότητά τους και ακολούθως το δημιουργικό τους εγωισμό. Καθώς το παιδί μεγαλώνει δέχεται όλο και περισσότερες επιδράσεις στο χαρακτήρα του από τον αθλητισμό, αναπτύσσει το αίσθημα της συνεργασίας και της συλλογικότητας, ενώ παράλληλα μαθαίνει να σέβεται το συμπαίκτη του αλλά και τον αντίπαλό του.

Υιοθετεί την ευγενή άμιλλα μένοντας συγκροτημένος στη χαρά της νίκης και αποδέχεται την ήττα σαν κίνητρο βελτίωσης και αυτοκριτικής.Σιγά - σιγά ο νέος αρχίζει να αντιλαμβάνεται και να κατακτά αξίες ζωής όπως η υπομονή και η επιμονή, ο κόπος και η ανταμοιβή, η χαρά και η λύπη, καθιστώντας την κοινωνικοποίησή του πιο ομαλή. Επιπλέον, μαθαίνει να θέτει στόχους υψηλούς και να κατακτά μέρος αυτών, ενώ παράλληλα αποφεύγει με δική του κρίση τις κακές επιρροές και τις καταχρήσεις που λυμαίνονται τους εφήβου.

Επιτρέποντας στα παιδιά να ακολουθήσουν τις φυσικές τους τάσεις, ικανοποιείται η ανάγκη για την απαιτούμενη κινητική δραστηριότητα. Πιο απλά, για τα παιδιά κάτω των 6 ετών, μπορούμε να κάνουμε λόγο μόνο για παιχνίδι και όχι για συστηματική ενασχόληση με κάποιο άθλημα. Εξάλλου, όπως φαίνεται από στατιστικά στοιχεία στις Η.Π.Α., 7-8 στα 10 παιδιά που ξεκινούν πολύ μικρά την άθληση, εγκαταλείπουν κάθε αθλητική δραστηριότητα μέχρι την ηλικία των 15 ετών, επειδή δεν τους προσφέρει πλέον καμία ικανοποίηση. Όσο για τις απόψεις που υποστηρίζονται από κάποιους, σύμφωνα με τις οποίες, τα παιδιά που ξεκινούν την άθληση σε πολύ μικρή ηλικία υφίστανται αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξή τους ή βλάβες στο κυκλοφοριακό, έχει αποδειχθεί ότι αποτελούν μύθο। Το ίδιο ισχύει και για το αντίθετο, όταν, δηλαδή, υποστηρίζεται πως το παιδί που μυείται στην άθληση από πολύ νωρίς, έχει περισσότερες πιθανότητες να εξελιχθεί σε πρωταθλητή .

Συνεργάστηκαν:Φαίδρα Γκουντούνα, Αθηνά-Μαρία Παυλή

πηγές: http://www।earinos।gr/main/NEOI%20KAI%20ATHLITISMOS।htm http://www.activehealth.gr/new/servicedet.asp?p=&type=1&id=63

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ

Παρόλο που η Ελλάδα έχει μικρό μέγεθος, διαθέτει μια από τις πιο μεγάλες ποικιλίες πουλιών στην Ευρώπη. Ο μεγάλος αριθμός των ειδών οφείλεται στους πολλούς βιότοπους και στη μεγάλη ποικιλία των βιοτόπων. Η ποικιλία του κλίματος έπαιξε σημαντικό ρόλο, όπως έπαιξε και γεωργική θέση της χώρας.

Το απέραντο γαλάζιο, η θάλασσα, κορυφές βουνών, μέρη με πυκνά δάση και μέρη σχεδόν γυμνά, φοινικιές και αλπικά λουλούδια, μας δίνουν έναν χώρο που προσφέρει κατάλληλες συνθήκες για την επιβίωση αλλά και τον πολλαπλασιασμό πολλών διαφορετικών ειδών.

Μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί στη χώρα μας 408 διαφορετικά είδη πουλιών, από τα οποία πολλά ζουν στη Πετρούσα αλλά και την περιφέρεια της Πετρούσας. Από 408 είδη πουλιών της Ελλάδας, τα 240 περίπου φωλιάζουν, δηλαδή το 60%. Από τα υπόλοιπα, άλλα είναι μεταναστευτικά που περνάνε πάνω από την Ελλάδα ή μένουν για λίγο, άλλα έρχονται εδώ για να για να ξεχειμωνιάζουν, ενώ κάποια συχνά ζουν σε πολύ μακρινές περιοχές και εμφανίζονται τυχαία ή ακανόνιστα, π.χ. κυρίως τσίχλες, ερωδιοί, γλάροι και παρυδάτια, που προέρχονται κυρίως από την Ευρωπαϊκή Ρωσία και τη Σκανδιναβία, τα οποία πουλιά είναι στροθιόμορφα. Η Ελλάδα είναι, από ορνιθολογική άποψη, ιδιαίτερα σημαντικά σε μεσογειακό και ευρωπαϊκό επίπεδο, γι’ αυτό και συγκεντρώνει τόσο μεγάλο αριθμό πουλιών.

http://www.youtube.com/watch?v=qrJogOK0vp4

πηγή:http://gym-petrous.dra.sch.gr/drastiriotites/pe/poulia/index.htm

Επαγγέλματα ξεχασμένα

Ο ψωμάς
Ο ψωμάς με ένα γαϊδουράκι μοίραζε τα ψωμιά στις νοικοκυρές της γειτονιάς. Κάθε μέρα έδινε το ψωμί για το μεσημεριανό φαΐ.



Ο λατερνατζής
Ο λατερνατζής είχε ένα μουσικό όργανο για να διασκεδάζει τους κατοίκους της περιοχής. Γύριζε το μοχλό και παρήγαγε μουσική.

Ο λούστρος
Ο λούστρος ήταν σε γωνιές των δρόμων και καθάριζε τα παπούτσια των περαστικών. Καθότανε σε μιά καρεκλίτσα και με διάφορα υλικά στα πόδια του, κατάφερνε να τα καθαρίζει.

Ο καρβουνιάρης
Ο καρβουνιάρης πούλαγε κάρβουνο στους γείτονες που είχαν τζάκι ή σόμπα στο σπίτι τους. Πριν τα πουλήσει, έκαιγε ξύλα και τα έκανε κάρβουνο.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΠΕΚΙΟΥ
ΚΛΑΟΥΝΤΙΑ ΜΑΤΙ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΡΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΣ ΜΠΛΕΤΣΑΣ
ΜΑΡΚΟΣ ΚΟΚΟΡΕΛΙΑΣ
ΦΑΙΔΡΑ ΓΚΟΥΝΤΟΥΝΑ
ΑΘΗΝΑ ΠΑΥΛΗ
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΣΑΝΝΗ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΙΠΗΣ
ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΒΕΙΖΗ
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΣ
ΒΙΒΙΑΝ ΕΜΝΕΡ
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΙΩΤΗΣ
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΜΠΑΧΟΥΣΗ

Ελλάδα \Κλίμα

Η Ελλάδα διαθέτει ένα από τα καλύτερα κλίματα του κόσμου, το Μεσογειακό। Το κλίμα αυτό χαρακτηρίζεται για το θερμό καλοκαίρι του, τους ήπιους χειμώνες του, τη μικρή, σχετικά, στάθμη βροχόπτωσης και τη μεγάλη διάρκεια της ηλιοφάνειας που παρουσιάζει। Είναι το ευνοϊκότερο για τον άνθρωπο κλίμα, το οποίο παρουσιάζεται μόνο στα 3% της υδρογείου।Με το κλίμα αυτό έζησαν όλοι σχεδόν οι λαοί της αρχαιότητας που δημιούργησαν τους μεγάλους πολιτισμούς। Η ηπιότητα και η γλυκύτητα του επηρέασε τους ανθρώπους των περιοχών, που χαρακτηρίζει, και τους προσέδωσε την αίσθηση του μέτρου, κύριο χαρακτηριστικό των εκδηλώσεών τους।Μεσογειακό, αποκαλείται γενικά το κλίμα των κρατών της Μεσογείου. Από τόπο σε τόπο, όμως, παρουσιάζει αρκετές ιδιομορφίες, αποτέλεσμα των οποίων είναι και η διαφοροποίηση που υπάρχει στη χλωρίδα και την πανίδα ακόμη ανάμεσα στις χώρες αυτές. Αυτές οι διαβαθμίσεις, κατά κάποιον τρόπο, του μεσογειακού κλίματος δεν ήταν δυνατόν να μην εμφανιστούν και στην Ελλάδα. Ανάλογα με τη μορφή του το ελληνικό κλίμα χαρακτηρίζεται σε
http://www.youtube.com/watch?v=_वुत४

πηγή:http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1_%5C%CE%9A%CE%BB%CE%AF%CE%BC%CE%B1

ΠΩΣ ΠΕΤΟΥΝ ΤΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ!!!

Πώς μπορούν να πετούν τα αεροπλάνα στον ουρανό;

Πρώτα απ’ όλα, ένα αεροπλάνο χρειάζεται μηχανή. Αυτή ρουφάει τον αέρα από μπροστά και τον διώχνει από πίσω. Μ’ αυτό το τρόπο, το αεροπλάνο "κρατιέται" και "τραβιέται" από τον αέρα "προχωρώντας" προς τα μπρος.
Καλά ως εδώ. Το μόνο, όμως, που καταφέρνει έτσι είναι να τρέχει πάνω στο διάδρομο του αεροδρομίου, όχι ν’ απογειώνεται. Πώς πραγματοποιείται η απογείωση; Εδώ ακριβώς χρειάζονται τα φτερά του αεροπλάνου. Ο αέρας σπρώχνει το κάτω μέρος των φτερών προς τα πάνω, οπότε το αεροπλάνο ανυψώνεται στους αιθέρες.
Γιατί όμως ενεργεί κατ’ αυτόν τον τρόπο ο αέρας; Γιατί σπρώχνει προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω (ή και καθόλου) τα φτερά; Η απάντηση βρίσκεται στο έξυπνα σχεδιασμένο σχήμα των φτερών. Αν κοιτάξεις ένα αεροπλάνο από τα πλάγια, θα διακρίνεις ότι το φτερό έχει αεροδυναμικό σχήμα μα το επάνω μέρος του είναι καμπυλωμένο, ενώ το κάτω είναι περισσότερο επίπεδο. Μάλιστα, ο πιλότος έχει τη δυνατότητα να μεταβάλλει ελαφρά το σχήμα των φτερών με τη βοήθεια ορισμένων κινητών τμημάτων στο πίσω μέρος τους, των λεγομένων "πτερυγίων καμπυλότητας". Όταν αυτά τραβηχτούν έξω , χαμηλώνουν και δημιουργούν κούρμπα στο κάτω μέρος των φτερών. Έτσι, καθώς το αεροπλάνο κινείται προς τα εμπρός, ο αέρας γλιστρά εύκολα πάνω από τις καμπυλωμένες άνω επιφάνειες των φτερών και φεύγει, ενώ παγιδεύεται στην κούρμπα κάτω από τα φτερά. Ως συνέπεια, ο αέρας στο κάτω μέρος των φτερών γίνεται πυκνότερος από ότι στο επάνω. Ή αλλιώς, ο αέρας στο κάτω μέρος, ο οποίος και σπρώχνει προς τα πάνω, είναι περισσότερος σε σχέση με εκείνον που βρίσκεται στο επάνω μέρος και σπρώχνει προς τα κάτω.

ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ

Την Κυριακή στις 9 Μαΐου επισκεφτήκαμε τον Υμηττό 15 παιδιά από την τάξη μας.

Για έκτακτα περιστατικά είχαμε φροντίσει να έχουμε μαζί μας φαρμακείο με τα απαραίτητα για πρώτες βοήθειες (ευχαριστούμε το Στέφανο που το κουβάλησε). Ο πρόεδρος της τάξης (Θοδωρής) μας είχε ενημερώσει για τα απαραίτητα αντικείμενα που θα χρειαζόμασταν μαζί μας.

Ξεκινήσαμε από το μοναστήρι του Αγ. Ιωάννη Καρέα. Κάναμε μια σύντομη συζήτηση για το μονοπάτι που θ’ ακολουθήσουμε και για το τι πρέπει να προσέξουμε για την ασφαλή πορεία μας. Κάναμε μικρά διαλείμματα για φωτογραφίες και συλλογή δειγμάτων φυτών. Είχαμε κατασκευάσει ταμπέλες με συνθήματα για την προστασία του δάσους, τις οποίες τις κρεμάσαμε σε δέντρα που συναντήσαμε στη διαδρομή.

Διασχίζοντας το μονοπάτι με την μπλε επισήμανση δεν αργήσαμε να φτάσουμε στον προορισμό μας, που ήταν το καταφύγιο του Ορειβατικού Συλλόγου Ηλιούπολης. Εκεί φυτέψαμε ένα ‘μεγαλούτσικο’ κυπαρίσσι με τη βοήθεια του κ. Γ. Μητρόπουλου, μέλους του συλλόγου, το ποτίσαμε και βγάλαμε αρκετές αναμνηστικές φωτογραφίες και βίντεο.Όπως είναι φυσικό είχαμε μικροατυχηματάκια, αλλά τα ξεπεράσαμε εύκoλα.

Εντελώς απρόσμενα κατά τη διάρκεια της επιστροφής συναντήσαμε και αναβάτες μηχανών και ποδηλάτων που απολάμβαναν την άγρια ομορφιά της φύσης.

Μας άρεσε πολύ που συναντήσαμε αρκετές χελώνες, πέρδικες και όπως είπαμε πριν που μαζέψαμε αρκετά είδη φυτών. Από τα φυτά ξεχωρίσαμε τα κουκουνάρια και τα θυμάρια για το θαυμάσιο άρωμά τους.

Συναντήσαμε το μνημείο που είναι αφιερωμένο στους αδικοχαμένους πυροσβέστες από παλαιότερη φωτιά στον Υμηττό. Στη συνέχεια στο πλάτωμα που ξεκουραστήκαμε είδαμε και τους πυροσβέστες που βρίσκονταν εκεί σε επιφυλακή.

Περάσαμε πολύ ωραία και ευχάριστα, διότι αναπνεύσαμε καθαρό αέρα και ξεφύγαμε για λίγο από την καθημερινότητα της πόλης. Θα θέλαμε να πραγματοποιήσουμε ξανά μια τέτοια εκδρομή, γιατί η φύση μας έδειξε την αγάπη της και εμείς θέλουμε να της την ανταποδώσουμε.