Επαγγέλματα ξεχασμένα

Ο ψωμάς
Ο ψωμάς με ένα γαϊδουράκι μοίραζε τα ψωμιά στις νοικοκυρές της γειτονιάς. Κάθε μέρα έδινε το ψωμί για το μεσημεριανό φαΐ.



Ο λατερνατζής
Ο λατερνατζής είχε ένα μουσικό όργανο για να διασκεδάζει τους κατοίκους της περιοχής. Γύριζε το μοχλό και παρήγαγε μουσική.

Ο λούστρος
Ο λούστρος ήταν σε γωνιές των δρόμων και καθάριζε τα παπούτσια των περαστικών. Καθότανε σε μιά καρεκλίτσα και με διάφορα υλικά στα πόδια του, κατάφερνε να τα καθαρίζει.

Ο καρβουνιάρης
Ο καρβουνιάρης πούλαγε κάρβουνο στους γείτονες που είχαν τζάκι ή σόμπα στο σπίτι τους. Πριν τα πουλήσει, έκαιγε ξύλα και τα έκανε κάρβουνο.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΠΕΚΙΟΥ
ΚΛΑΟΥΝΤΙΑ ΜΑΤΙ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΡΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΣ ΜΠΛΕΤΣΑΣ
ΜΑΡΚΟΣ ΚΟΚΟΡΕΛΙΑΣ
ΦΑΙΔΡΑ ΓΚΟΥΝΤΟΥΝΑ
ΑΘΗΝΑ ΠΑΥΛΗ
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΣΑΝΝΗ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΙΠΗΣ
ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΒΕΙΖΗ
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΣ
ΒΙΒΙΑΝ ΕΜΝΕΡ
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΙΩΤΗΣ
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΜΠΑΧΟΥΣΗ

Ελλάδα \Κλίμα

Η Ελλάδα διαθέτει ένα από τα καλύτερα κλίματα του κόσμου, το Μεσογειακό। Το κλίμα αυτό χαρακτηρίζεται για το θερμό καλοκαίρι του, τους ήπιους χειμώνες του, τη μικρή, σχετικά, στάθμη βροχόπτωσης και τη μεγάλη διάρκεια της ηλιοφάνειας που παρουσιάζει। Είναι το ευνοϊκότερο για τον άνθρωπο κλίμα, το οποίο παρουσιάζεται μόνο στα 3% της υδρογείου।Με το κλίμα αυτό έζησαν όλοι σχεδόν οι λαοί της αρχαιότητας που δημιούργησαν τους μεγάλους πολιτισμούς। Η ηπιότητα και η γλυκύτητα του επηρέασε τους ανθρώπους των περιοχών, που χαρακτηρίζει, και τους προσέδωσε την αίσθηση του μέτρου, κύριο χαρακτηριστικό των εκδηλώσεών τους।Μεσογειακό, αποκαλείται γενικά το κλίμα των κρατών της Μεσογείου. Από τόπο σε τόπο, όμως, παρουσιάζει αρκετές ιδιομορφίες, αποτέλεσμα των οποίων είναι και η διαφοροποίηση που υπάρχει στη χλωρίδα και την πανίδα ακόμη ανάμεσα στις χώρες αυτές. Αυτές οι διαβαθμίσεις, κατά κάποιον τρόπο, του μεσογειακού κλίματος δεν ήταν δυνατόν να μην εμφανιστούν και στην Ελλάδα. Ανάλογα με τη μορφή του το ελληνικό κλίμα χαρακτηρίζεται σε
http://www.youtube.com/watch?v=_वुत४

πηγή:http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1_%5C%CE%9A%CE%BB%CE%AF%CE%BC%CE%B1

ΠΩΣ ΠΕΤΟΥΝ ΤΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ!!!

Πώς μπορούν να πετούν τα αεροπλάνα στον ουρανό;

Πρώτα απ’ όλα, ένα αεροπλάνο χρειάζεται μηχανή. Αυτή ρουφάει τον αέρα από μπροστά και τον διώχνει από πίσω. Μ’ αυτό το τρόπο, το αεροπλάνο "κρατιέται" και "τραβιέται" από τον αέρα "προχωρώντας" προς τα μπρος.
Καλά ως εδώ. Το μόνο, όμως, που καταφέρνει έτσι είναι να τρέχει πάνω στο διάδρομο του αεροδρομίου, όχι ν’ απογειώνεται. Πώς πραγματοποιείται η απογείωση; Εδώ ακριβώς χρειάζονται τα φτερά του αεροπλάνου. Ο αέρας σπρώχνει το κάτω μέρος των φτερών προς τα πάνω, οπότε το αεροπλάνο ανυψώνεται στους αιθέρες.
Γιατί όμως ενεργεί κατ’ αυτόν τον τρόπο ο αέρας; Γιατί σπρώχνει προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω (ή και καθόλου) τα φτερά; Η απάντηση βρίσκεται στο έξυπνα σχεδιασμένο σχήμα των φτερών. Αν κοιτάξεις ένα αεροπλάνο από τα πλάγια, θα διακρίνεις ότι το φτερό έχει αεροδυναμικό σχήμα μα το επάνω μέρος του είναι καμπυλωμένο, ενώ το κάτω είναι περισσότερο επίπεδο. Μάλιστα, ο πιλότος έχει τη δυνατότητα να μεταβάλλει ελαφρά το σχήμα των φτερών με τη βοήθεια ορισμένων κινητών τμημάτων στο πίσω μέρος τους, των λεγομένων "πτερυγίων καμπυλότητας". Όταν αυτά τραβηχτούν έξω , χαμηλώνουν και δημιουργούν κούρμπα στο κάτω μέρος των φτερών. Έτσι, καθώς το αεροπλάνο κινείται προς τα εμπρός, ο αέρας γλιστρά εύκολα πάνω από τις καμπυλωμένες άνω επιφάνειες των φτερών και φεύγει, ενώ παγιδεύεται στην κούρμπα κάτω από τα φτερά. Ως συνέπεια, ο αέρας στο κάτω μέρος των φτερών γίνεται πυκνότερος από ότι στο επάνω. Ή αλλιώς, ο αέρας στο κάτω μέρος, ο οποίος και σπρώχνει προς τα πάνω, είναι περισσότερος σε σχέση με εκείνον που βρίσκεται στο επάνω μέρος και σπρώχνει προς τα κάτω.

ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ

Την Κυριακή στις 9 Μαΐου επισκεφτήκαμε τον Υμηττό 15 παιδιά από την τάξη μας.

Για έκτακτα περιστατικά είχαμε φροντίσει να έχουμε μαζί μας φαρμακείο με τα απαραίτητα για πρώτες βοήθειες (ευχαριστούμε το Στέφανο που το κουβάλησε). Ο πρόεδρος της τάξης (Θοδωρής) μας είχε ενημερώσει για τα απαραίτητα αντικείμενα που θα χρειαζόμασταν μαζί μας.

Ξεκινήσαμε από το μοναστήρι του Αγ. Ιωάννη Καρέα. Κάναμε μια σύντομη συζήτηση για το μονοπάτι που θ’ ακολουθήσουμε και για το τι πρέπει να προσέξουμε για την ασφαλή πορεία μας. Κάναμε μικρά διαλείμματα για φωτογραφίες και συλλογή δειγμάτων φυτών. Είχαμε κατασκευάσει ταμπέλες με συνθήματα για την προστασία του δάσους, τις οποίες τις κρεμάσαμε σε δέντρα που συναντήσαμε στη διαδρομή.

Διασχίζοντας το μονοπάτι με την μπλε επισήμανση δεν αργήσαμε να φτάσουμε στον προορισμό μας, που ήταν το καταφύγιο του Ορειβατικού Συλλόγου Ηλιούπολης. Εκεί φυτέψαμε ένα ‘μεγαλούτσικο’ κυπαρίσσι με τη βοήθεια του κ. Γ. Μητρόπουλου, μέλους του συλλόγου, το ποτίσαμε και βγάλαμε αρκετές αναμνηστικές φωτογραφίες και βίντεο.Όπως είναι φυσικό είχαμε μικροατυχηματάκια, αλλά τα ξεπεράσαμε εύκoλα.

Εντελώς απρόσμενα κατά τη διάρκεια της επιστροφής συναντήσαμε και αναβάτες μηχανών και ποδηλάτων που απολάμβαναν την άγρια ομορφιά της φύσης.

Μας άρεσε πολύ που συναντήσαμε αρκετές χελώνες, πέρδικες και όπως είπαμε πριν που μαζέψαμε αρκετά είδη φυτών. Από τα φυτά ξεχωρίσαμε τα κουκουνάρια και τα θυμάρια για το θαυμάσιο άρωμά τους.

Συναντήσαμε το μνημείο που είναι αφιερωμένο στους αδικοχαμένους πυροσβέστες από παλαιότερη φωτιά στον Υμηττό. Στη συνέχεια στο πλάτωμα που ξεκουραστήκαμε είδαμε και τους πυροσβέστες που βρίσκονταν εκεί σε επιφυλακή.

Περάσαμε πολύ ωραία και ευχάριστα, διότι αναπνεύσαμε καθαρό αέρα και ξεφύγαμε για λίγο από την καθημερινότητα της πόλης. Θα θέλαμε να πραγματοποιήσουμε ξανά μια τέτοια εκδρομή, γιατί η φύση μας έδειξε την αγάπη της και εμείς θέλουμε να της την ανταποδώσουμε.

ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ

Ο περίπατος στα μονοπάτια του Υμηττού ένα Σαββατοκύριακο είναι ό,τι πρέπει για μια καλή γυμναστική αλλά και για αποτοξίνωση από την πόλη και τη βαβούρα της.

Είναι υπέροχα με τον καθαρό αέρα, τα δέντρα, είναι κοντά και δε χρειάζεται να τρέχετε μακριά. Επίσης, αφού περάσετε πολλά δύσκολα αλλά και εύκολα μονοπάτια στο τέλος, όταν φτάσετε, θα απολαύσετε την τέλεια θέα.
Διασχίζοντας τον Υμηττό μπορείτε να δείτε σε κάποιο δέντρο από κάτω καμιά χελώνα ή ακόμα και φωλιά.










Τέλος περπατώντας ανέμελα μπορεί να ακούσετε ξαφνικά τον ήχο μιας μηχανής και να την δείτε να περνάει από δίπλα σας. Είναι ένα πολύ ωραίο σπορ αλλά και επικίνδυνο.










Ανεβαίνοντας τον Υμηττό, το γαλάζιο μονοπάτι από τον Αγ. Ιωάννη Καρέα και μετά από κάτι σκαλοπάτια, στο τέλος θα συναντήσετε το Καταφύγιο του Ορειβατικού Συλλόγου Ηλιούπολης. Εκεί είναι μια πολύ καλή στάση για ξεκούραση, αλλά και για να κοιτάξετε την πανέμορη θέα που έχει από ψηλά.










Κατεβαίνοντας θα παρατηρήσετε μεγάλα βυτία. Αυτά τα βυτία περιέχουν νερό για το πότισμα των δέντρων και των λουλουδιών.










Τέλος γυρίζοντας σπίτι θα στενοχωρηθείτε, αλλά σκεφτείτε ότι είχατε μία πολύ ωραία εμπειρία.